Op je vijftigste een carrièreswitch maken, ik kan het iedereen warm aanbevelen. Eenvoudig is het natuurlijk niet. Je begeeft je van de ene op de andere dag weer in de wondere wereld die solliciteren heet. Nu ben ik de beroerdste niet, als ik mensen kan helpen, doe ik dat met veel plezier. Graag gids ik u dan ook doorheen het mijnenveld van werkgevers, sollicitatiegesprekken en vacatures.

Die vacatures durven er al eens wat vreemd uitzien. Ik sla de krant open en ik zie staan:

Gezocht: man (m/v)
Op zijn zachtst gezegd nogal vreemd geformuleerd. Zo komt enkel Koen Crucke in aanmerking. Ik vond het randje discriminerend.

Zonder "9 to 5" mentaliteit.
Begrijpelijk.

Voor een functie die begint om 9 uur en eindigt rond 17 uur.
Nee, je bent me kwijt ...

Maar oké, iedereen verdient een tweede kans. Je schrijft een sollicitatiebrief. Belangrijk: laat meteen zien wat je capaciteiten zijn. Mijn brief zag er als volgt uit:

Geachte heer, mevrouw (m/v),
Mijn naam is Wies Geerts, ik ben 50 jaar, en ik ben de zoon van mijn moeder en mijn vader. Ik ben de jongste van de drie. Graag zou  ik mezelf komen voorstellen voor de administratieve functie uit uw vacature met doorgroeimogelijkheden. Die doorgroeimogelijkheden zou ik graag meteen grijpen. Ik denk namelijk over de juiste capaciteiten te beschikken voor de job van directeur in uw bedrijf. Ik verwacht u morgen dan ook op mijn kantoor.
Ik ben blij en in verwachting, met vriendelijke groet,
Wies Geerts

Geen reactie gehad ... weinig beleefd ...

Maar drie dagen later had ik prijs. Alweer had ik een - al zeg ik het zelf - uitmuntende sollicitatiebrief geschreven. En ja hoor, ik mocht op sollicitatiegesprek. En voor u denkt dat ik dingen uit mijn duim zuig of vals beschuldigd word van overdrijvingen - dat u het nog maar durft te denken! - hierbij de integrale transcriptie van ons gesprek:

Goeiedag, welkom, u bent Wies Geerts?
- Ja, u ook?
Nee, ik niet.
- Nee, dat zou nogal eens toeval zijn ook.
Goed, ga zitten, vertel eens, meneer Geerts, wat waren uw betrekkingen tot nu toe.
- Daar hebt u weinig zaken mee, mijn slaapkamerleven hou ik graag voor mezelf. Ik wou het over de job hebben.
U begrijpt me verkeerd, waar hebt u zoal gewerkt hiervoor?
- Ik heb eigenlijk nooit gewerkt op mijn vroegere jobs.
Goed, ik zal maar terzake komen, ik zoek iemand die altijd en overal bereikbaar is, flexibel is, weekends wil werken, en genoeg heeft aan 2 weken vakantie per jaar.
- Prima, dat wil ik komen doen voor 8000 euro netto, plus maaltijdcheques, een telefoon en een firmawagen.
U maakt een grapje, meneer Geerts.
- Klopt, maar u was begonnen met grapjes maken.
Hoeveel zou u wel willen verdienen dan?
- Ik zou - zoals mijn buurman - 5000 euro netto willen verdienen.
Zozo, verdient uw buurman dat?
- Nee, hij zou dat WILLEN verdienen. Dat was uw vraag toch?
Volgens mij doet u de waarheid af en toe stevig geweld aan, meneer Geerts.
- Dat is zo, ik ben dus de geschikte man om uw klanten wijs te maken dat uw product het beste is.
Meneer Geerts, het is eenvoudig, als ik u aanneem, dan zijn we volgende week met heel ons bedrijf naar de Filistijnen.
- U meent het, gaan we nu al op bedrijfsuitstap?
Meneer Geerts, ik weet niet of ons bedrijf het zonder u zal redden, maar vanaf morgen gaan we dat toch proberen.

Helemaal op het eind van ons gesprek vroeg hij nog of hij even snel mijn curriculum vitae mocht zien. Ik kende dat niet, dus ik heb laten zien wat ik dacht dat hij wou zien. Daar moet ik een cruciale fout hebben gemaakt. Ik ben op staande voet aan de deur gezet ...